در داخل سازمان ممكن است با گروهي از كاركنان يا همه همكاران صحبت كنند و در بيرون براي گروههاي اجتماعي، مطبوعات يا سازمانهاي ديگر سخنراني کنند.
به خاطر داشته باشيد آمادگي براي چنين سخنرانيهايي حياتي است؛ زيرا يك نطق ضعيف ميتواند شالودهاي را كه هفتهها به دقت طراحي شده است، به کلي ويران كند. اگر ميخواهيد سخنراني ماندگاري داشته باشيد به نكاتي توجه كنيد: اضطراب خود را كنترل كنيد.
عاليترين سخنرانان نيز قبل از ارائه سخنراني فارغ از استرس نيستند. مطالعات نشان ميدهد سخنرانان بزرگي مانند بابهاپ و جاني كارسون نيز قبل از شروع سخنراني ضربان قلبشان افزايش مييابد؛ ولي به محض شروع سخنراني به حالت عادي برميگردند.
اضطراب قسمتي از يك ارائه خوب است، آن را بپذيريد. با توجه به اين موضوع يك روش براي كاهش اضطراب، پيش ارائه است. در اين روش قبل از سخنراني واقعي، خود را به صورت ذهني در شرايط سخنراني قرار ميدهيد. احساس اين اضطرابها قبل از سخنراني واقعي، به كنترل استرس در هنگام سخنراني كمك ميكند.
با اعتماد به نفس شروع كنيد؛ هنگامي كه يك سخنران به سمت تريبون ميرود، مخاطبان نگاه ميکنند، گوش ميدهند و توجه خواهند كرد؛ بنابراين پرانرژي و جذاب شروع كنيد. لبخند بزنيد و از حضورشان ابراز رضايت کنيد. مراقب زمان باشيد و سراسيمه نشويد. صحبتهاي مقدماتي را بدون مراجعه به يادداشتهايتان بيان كنيد؛ به گونهاي سخن بگوييد كه در آخر سالن نيز شنيده شود. آرام، مطمئن و با تسلط به نظر برسيد.
فورا با مخاطبان رابطه برقرار كنيد؛ نشان دهيد كه از بودن در جايگاه سخنران خوشحال هستيد و مخاطبانتان را دوست داريد. از آنها به خاطر فرصت صحبت با آنها قدرداني كنيد. تلاش كنيد تا حد ممكن با حضار ارتباطات چشمي داشته باشيد. اگر با تعريف و ستايش از مخاطبان، مهارتهايشان، موفقيتشان در پروژه فعلي يا حضورشان در آنجا و غيره شروع كنيد، ضرر نخواهيد کرد. كاري كنيد كه از حضور شما در آنجا احساس رضايت كنند.
نطق خوبي ارائه دهيد؛ سرزندگي، جذابيت، فصاحت، بلاغت و همچنين آهنگ صدا در يك نطق خوب موثرند. تصور كنيد با افرادي سخن ميگوييد كه به خوبي ميشناسيد. گفتوگو كنيد نه اينكه يك متن را بخوانيد. طبيعي و راست بايستيد. صداي خود را به رديفهاي آخر برسانيد. ضرب آهنگ صداي خود را براي جلب مخاطبان تغيير دهيد.
