رسیدگی به همسر و فرزندان:
يكي از توصيههايي كه حضرت آیت الله بهجت (اعلی الله مقامه) داشتند اين بود كه ميفرمودند: به خانه كه ميرسيد كتابها را بگذاريد پشت در ولی مواظب باشید که ندزدند! يعني طوري نشود كه وقتي به خانه ميرويد، تازه بخواهيد چيزي بنويسيد و کتابی بخوانيد و بند كتاب و كامپيوتر و ... بشويد؛ اشتباه است، ديگر الآن بايد يك وقتي را بگذاريد براي زن و فرزند و اهل خانه.
تنظیم برنامه:
عمرتان را به سه 8 ساعت تقسیم کنيد: 8 ساعت كار و تلاش؛ كه كار و تلاش ماها درسخوندن و درس دادن است. در هر حال، 8 ساعت بيرون درست كارکردن است. 8 ساعت هم براي خواب و استراحت؛ و 8 ساعت هم برای لذتهاي حلال، تفكر و عبادت، كارهاي شخصي و...
روزی حضرت ایشان برنامه بنده را تقرير كرده و فرمودند: "شما سحر از خانه ميآيي بيرون و به نماز و حرم ميروي، و برميگردي خانه و صبحانه می خوری و بعد سر درس و كار تا ظهر؛ ظهر هم نماز خوانده و برميگردي منزل ناهار را ميخوري؛ اگر وقت خواب باشد نيمساعت هم ميخوابي، بعد دو مرتبه ميروي بيرون سركار و درس تا غروب، غروب هم نماز را ميخواني." تازه بعدش ما ميرفتیم كتابخانه و گاهي اوقات درسهاي فوقالعاده ميرفتيم، حدود ساعت 10 به خانه برميگشتيم.
آیت الله بهجت (ره) ميفرمودند كه "براي چي وقتي ميآيي خانه و زن و بچّه ميآيند دور و برتان، تازه كتاب باز ميكنید و ميگويید ميخواهم اينها را كه صبح تا حالا خواندم مطالعه كنم؟ چون فردا ميخواهم آن درس را مباحثه كنم؟ بايد طوري برنامهريزي كنید كه وقت زن و بچّه ضايع نشود و به آن ها هم برسید. اهل خانواده هم حقوقی دارند. بالأخره زن و بچه و حتّي خود آدم نيازهایی دارد که اگر لذّتهاي حلال نباشد همان عبادتش هم با نشاط نيست، درس خواندنش هم نشاط چندانی ندارد."
معمولاً امثال ماها كمتر به اين امر توجه ميكنیم، زن و بچّه را رها ميكنيم به حال خودشان، و خودمان را مديون اينها ميكنيم. نبايد غافل شد از اين كه اگر پول کمتر باشد، زندگی می گذرد؛ ولي زن، دختر و پسر آدم، كمبود محبّت را از کجا جبران کنند؟ در خانه چه کسی را بايد بزند و بگوید محبّت ميخواهم؟ اگر مابه موقع و اندازه به زن و فرزندان محبّت ابراز نداریم، باید عوارض پس از آن را پذیرا باشیم. پول و امور مادی را می توان از خویشان، صندوق و یا کسی قرض گرفت، امّا محبّت را هیچ کس جز مرد و زن نسبت به فرزندان و مرد نسبت به همسر نمی تواند جبران کند. پس بايد آدم مواظب باشد كه حق همسر و فرزندانش بخاطر اين كه چيزي را کسب و یا جبران كند، ضايع نسازد. محبّت از امور جايگزين ناپذیر است. چند وقت پيش يك نامهاي را دريافت كردم که دختر خانمي نوشته بود، من غبطه ميخورم به دختر خاله ام كه ميبينم پدرش او را ميبوسد. دوستش دارد، محبّتش ميكند. امّا دريغ از يك بوسهاي كه بابای ما به ما داشته باشد. تنها حواس او به رفتار ما در منزل معطوف است. او همه ما را خسته کرده و پیوسته می گوید بکن! نکن!... .
اين چيزي بود كه ما از استاد گرامی حضرت آیت الله بهجت (رضوان الله تعالی علیه) ياد گرفتيم كه بايد نسبت به خانه و خانواده بسيار اهميّت داد و مواظبت كرد كه حق بچهها بخاطر ديگران، يا كتاب و درس ضايع نشود.
